به کدامین سو و جهت؟ چه می خواهیم؟ کی؟ و چگونه؟ آزاداندیشیم؟ یا فکر می کنیم که آزاد منشی چیز خوبی است؟ خواب هستیم؟ یا خود را خواب نما کرده ایم؟
حرف ایران است و آزادی ملتی که در پی آزادی است, مطلب آزادی ملتی دردکشیده است که سی و دو سال در آرزوی شناخت خود و پیدا کردن هویت خود است, اما دریغ از قدمی به این مهم, دریغ از همراهی هموطنی که خود را صدای ملتی دردکشیده میداند, خود را هم احساس مادری غم دیده میداند که در آرزوی خبری از جگرگوشه زندگیش می باشد اما دریغ ... حرف ایرانی است که در آن سوی آب ها تئوری می بافد و خود را چراغ راه مردم, به خواب نرفته است خود را به خواب زده, ماسیدگی را برگزیده و فکر می کند که مردم می توانند سی سال دیگر همچنان صبر کنند, نمی داند که آن جوان درد کشیده ایرانی امروز فریاد و همراهی هموطن خود را می خواهد, فریاد مادری را نمی شنود که در دل خود در آرزوی اتحاد هم میهن و هم زبان خود است, به راستی چرا مردمی که خود روزی از وطنشان به غربت فراری شده اند هم اکنون به مانند آدمهای لم پهن و بی تفاوت فقط و فقط به شعار و توهم و تئوری و وقت گذرانی تشریفاتی و به نوعی خود ارزایی سیاسی مشغولند و دیگر هیچ, ایرانی درون وطن به هم میهن خود دل خوش کرده بود که در آنسوی آب ها به فکر ایران و ایرانی است اما هیچ زمانی به این نمی اندیشید که ممکن است روزی بیاید که هموطن او ندایی دیگر سر دهد, به این نمی اندیشید که هم میهن او دیگر هم وطن او نیست چرا که حرفهایش رنگ و بویی دیگر دارد چرا که هم اکنون زجه های مردم مظلوم میهنمان را پس از 32 سال اسارت و دربدری نمی شنود, چرا که اگر راهی را نشان نمی دهد امروز هم کارشکنی او را می بیند که همراهی و همدلی را حسرتی در دل او باقی می گذارد, , او صداهای همزبانانی را می شنود که با بی تفاوتی و سطحی نگری فقط تیتر را می بینند و بدون ذره ای تحقیق, تفکر و تعمق کارشکنی می کنند و در جستجوی فرصتی دیگرند اما نمی دانند فرصت برای فرصتی دیگر نیست.
گرامیان اول مهر 1390 فرصتی دوباره برای بازپس گیری وطن از دست ضحاکان زمانه است, روزی که از طرف میهن پرستانی تعیین شده که به فکر ایران و ایرانی هستند, همیشه این مساله مهمی بوده است که چرا شورای رهبری تشکیل نمی شود؟ چرا گروه های اپوزوسیون قدمی را برای آزادی ایران بر نمی دارند؟ هم اکنون آن زمان فرا رسیده است, زمان آزادی ایران و زمان بازپس گیری هویت و فرهنگ غنی ایران زمین, طرحی روی میز آماده است که همراهی ملتی را می خواهد که همیشه به این مهم می اندیشید و اکنون زمان عمل کردن و برداشتن گامی در آن جهت است, امروز آلترناتیوی آماده شده که به راستی همه شرایط را برای دست یافتن به آرزوهایی مهیا نموده که سی و دو سال در پی آن بوده ایم, به راستی امروز زمان کارشکنی نیست, بلکه زمان آن است که همه اقشار جامعه دست در دست هم دهند تا خواستن را به توانستن تبدیل نمایند و به خود و به تمام جهان ثابت کنند این ایرانی است که می تواند هر کاری کند, این ایرانی است که می تواند جهان را انگشت به دهان بگذارد, این ایرانی است که می تواند نقش قهرمان و رهایی دهنده را شجاعانه ایفا نموده و شرافت از دست رفته اش را ایرانی ستیزان و مزدوران بازپس گیرد, گرامیان امروز زمان آن است که با همیاری و همدلی همه اقشار ملت غیورمان با این هنگامه تاریخی ( قیام ملت بزرگ ایران ) همراه شویم و به یاد داشته باشیم " اتحاد رمز پیروزی است ".
روز رستاخیز سراسری ملی ایران: آدینه ( جمعه) اول ( ۱) مهر سال ۲۵۷۰ شاهنشاهی, ۱۳۹۰ تازی و ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۱, ساعت: ۷ پس از نیم روز ( ۷ شب / پس از ظهر) - همه ایران هم زمان از خانههای خود بیرون خواهیم آمد.
رستاخیز سراسری ایران در یکروز و یکساعت و سپس مرگ جمهوری اسلامی.
***
به یاد داشته باشیم:
""" حرکت سیل آسا از سوی ملتی که برای پیروزی به میدان آمده باشند هیچگونه دفاع نظامی در بر ندارد """
***
حرف ایران است و آزادی ملتی که در پی آزادی است, مطلب آزادی ملتی دردکشیده است که سی و دو سال در آرزوی شناخت خود و پیدا کردن هویت خود است, اما دریغ از قدمی به این مهم, دریغ از همراهی هموطنی که خود را صدای ملتی دردکشیده میداند, خود را هم احساس مادری غم دیده میداند که در آرزوی خبری از جگرگوشه زندگیش می باشد اما دریغ ... حرف ایرانی است که در آن سوی آب ها تئوری می بافد و خود را چراغ راه مردم, به خواب نرفته است خود را به خواب زده, ماسیدگی را برگزیده و فکر می کند که مردم می توانند سی سال دیگر همچنان صبر کنند, نمی داند که آن جوان درد کشیده ایرانی امروز فریاد و همراهی هموطن خود را می خواهد, فریاد مادری را نمی شنود که در دل خود در آرزوی اتحاد هم میهن و هم زبان خود است, به راستی چرا مردمی که خود روزی از وطنشان به غربت فراری شده اند هم اکنون به مانند آدمهای لم پهن و بی تفاوت فقط و فقط به شعار و توهم و تئوری و وقت گذرانی تشریفاتی و به نوعی خود ارزایی سیاسی مشغولند و دیگر هیچ, ایرانی درون وطن به هم میهن خود دل خوش کرده بود که در آنسوی آب ها به فکر ایران و ایرانی است اما هیچ زمانی به این نمی اندیشید که ممکن است روزی بیاید که هموطن او ندایی دیگر سر دهد, به این نمی اندیشید که هم میهن او دیگر هم وطن او نیست چرا که حرفهایش رنگ و بویی دیگر دارد چرا که هم اکنون زجه های مردم مظلوم میهنمان را پس از 32 سال اسارت و دربدری نمی شنود, چرا که اگر راهی را نشان نمی دهد امروز هم کارشکنی او را می بیند که همراهی و همدلی را حسرتی در دل او باقی می گذارد, , او صداهای همزبانانی را می شنود که با بی تفاوتی و سطحی نگری فقط تیتر را می بینند و بدون ذره ای تحقیق, تفکر و تعمق کارشکنی می کنند و در جستجوی فرصتی دیگرند اما نمی دانند فرصت برای فرصتی دیگر نیست.
گرامیان اول مهر 1390 فرصتی دوباره برای بازپس گیری وطن از دست ضحاکان زمانه است, روزی که از طرف میهن پرستانی تعیین شده که به فکر ایران و ایرانی هستند, همیشه این مساله مهمی بوده است که چرا شورای رهبری تشکیل نمی شود؟ چرا گروه های اپوزوسیون قدمی را برای آزادی ایران بر نمی دارند؟ هم اکنون آن زمان فرا رسیده است, زمان آزادی ایران و زمان بازپس گیری هویت و فرهنگ غنی ایران زمین, طرحی روی میز آماده است که همراهی ملتی را می خواهد که همیشه به این مهم می اندیشید و اکنون زمان عمل کردن و برداشتن گامی در آن جهت است, امروز آلترناتیوی آماده شده که به راستی همه شرایط را برای دست یافتن به آرزوهایی مهیا نموده که سی و دو سال در پی آن بوده ایم, به راستی امروز زمان کارشکنی نیست, بلکه زمان آن است که همه اقشار جامعه دست در دست هم دهند تا خواستن را به توانستن تبدیل نمایند و به خود و به تمام جهان ثابت کنند این ایرانی است که می تواند هر کاری کند, این ایرانی است که می تواند جهان را انگشت به دهان بگذارد, این ایرانی است که می تواند نقش قهرمان و رهایی دهنده را شجاعانه ایفا نموده و شرافت از دست رفته اش را ایرانی ستیزان و مزدوران بازپس گیرد, گرامیان امروز زمان آن است که با همیاری و همدلی همه اقشار ملت غیورمان با این هنگامه تاریخی ( قیام ملت بزرگ ایران ) همراه شویم و به یاد داشته باشیم " اتحاد رمز پیروزی است ".
روز رستاخیز سراسری ملی ایران: آدینه ( جمعه) اول ( ۱) مهر سال ۲۵۷۰ شاهنشاهی, ۱۳۹۰ تازی و ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۱, ساعت: ۷ پس از نیم روز ( ۷ شب / پس از ظهر) - همه ایران هم زمان از خانههای خود بیرون خواهیم آمد.
رستاخیز سراسری ایران در یکروز و یکساعت و سپس مرگ جمهوری اسلامی.
***
به یاد داشته باشیم:
""" حرکت سیل آسا از سوی ملتی که برای پیروزی به میدان آمده باشند هیچگونه دفاع نظامی در بر ندارد """
***
0 نظرات:
ارسال یک نظر